در این پرونده چه می‌خوانید؟
پول برای آموزش نیست؛ وعده روی «ورود» است
در گزارش میدانی ایسنا که عصر ایران بازنشر کرده، تماس‌گیرنده با یک مؤسسه درباره ادامه تحصیل پرسیده و رقم ۵۱۰ میلیون تومان برای فرایند پذیرش دکتری شنیده است. محل دانشگاه از ابتدا قطعی معرفی نشده و گفته شده بر اساس رشته و محل سکونت تعیین می‌شود. این ساختار با یک دوره آموزشی معمولی فرق دارد؛ کالا در تبلیغ، خودِ ورود به دانشگاه است.
۵۱۰ میلیون، پایان فاکتور نیست
طبق همان مکالمه، حدود ۲۵۰ میلیون تومان دیگر برای رساله دکتری مطرح شده و شهریه و هزینه‌های احتمالی جدا باقی می‌ماند. برای کارشناسی ارشد نیز رقم حدود ۳۷۰ میلیون تومان با احتساب شهریه و خدمات اعلام شده است. نبود قیمت نهایی مکتوب، نام دانشگاه، نوع مجوز و شرح دقیق خدمت، ریسک پرداخت را چند برابر می‌کند.
«تضمینی» دقیقاً چه چیزی را تضمین می‌کند؟
پذیرش رسمی در مقاطع تحصیلات تکمیلی باید از مسیر ضوابط دانشگاه، سازمان سنجش یا مرجع قانونی همان دانشگاه انجام شود. وعده کاهش مطالعه، حضور محدود، امتحان یا پایان‌نامه آماده، جای نامه پذیرش رسمی و استعلام دانشگاه را نمی‌گیرد. پیش از هر پرداخت باید شماره قرارداد، شناسه حقوقی، نام دانشگاه و بند بازگشت وجه روشن باشد.
از صندلی پزشکی تا پایان‌نامه؛ یک بازار پیوسته
گزارش، این وعده‌ها را کنار ادعای فروش صندلی پزشکی تا ۱۱ میلیارد تومان قرار می‌دهد. حاشیه کنکور پیش‌تر در پرونده فروش صندلی پزشکی توضیح داده بود که رقم درشت، سند دسترسی به ظرفیت رسمی نیست. حالا همان منطق به ارشد، دکتری و حتی رساله کشیده شده است.
قبل از واریز چه سندی بخواهیم؟
نام کامل دانشگاه و رشته، شیوه پذیرش، مرجع استعلام، قرارداد دارای موضوع روشن، حساب بانکی متعلق به شخصیت حقوقی و تضمین قابل اجرا را مطالبه کنید. اگر پاسخ فقط «ارتباطات ما»، «ظرفیت مخفی» یا «بعد از پرداخت مشخص می‌شود» است، پول را واریز نکنید و تبلیغ را برای بررسی به مرجع رسمی و پلیس فتا گزارش دهید.
منابع این پرونده
این مطلب جمع‌بندی و بازنویسی تحریریه از منابع بالاست و گزارش میدانی اختصاصی نیست.